• taken van de BHV medicatie toedienen

Taken van de BHV? Medicatie rectaal toedienen

De taken van de BHV staan beschreven in de wetgeving (zie Arbowet, artikel 15, lid 2) en is beperkt tot:

  • het verlenen van eerste hulp bij ongevallen
  • het beperken en het bestrijden van brand en het beperken van de gevolgen van ongevallen
  • het in noodsituaties alarmeren en evacueren van alle werknemers en andere personen in het bedrijf of de inrichting

Bovenstaande beschrijving lijkt heel helder, nietwaar? Toch gebeurt het regelmatig dat een BHV’er ook andere rol krijgt. Namelijk die van mantelzorger, arts, superheld, overbezorgde collega, vader/moeder/verzorger en ga zo maar door.

Naar mijn idee omdat een ander niet bewust is van de eigen verantwoordelijkheid. Of niet bereid is om deze te nemen. Dat zorgt er voor dat het voor heel wat interne hulpverleners lastig is om de (wettelijke) taken uit te voeren. Ze krijgen regelmatig ongewild en gewenst veel te veel verantwoordelijkheid in hun BHV-schoenen geschoven. Worden ze geacht taken uit te voeren die weinig met interne veiligheid van doen hebben. Het toedienen van medicatie is er zo een. Als BHV’er ben je namelijk niet bevoegd om mensen medicijnen te geven. In de richtlijnen voor Eerste Hulp 2016 is dit (nogmaals) duidelijk beschreven. Je mag alleen paracetamol volgens de bijsluiter geven. Niets meer, niets minder.

Medicatie rectaal toedienen

Helaas werd een collega hoofd BHV en facilitair manager geconfronteerd met de volgende situatie. Na lang zoeken was het eindelijk gelukt om een geschikte kandidaat te vinden voor een lastig in te vullen vacature. Deze persoon was minder-valide, zat in een rolstoel en zou op de 14e etage zijn werkplek krijgen. Daar zaten zijn directe collega’s immers ook. Op de eerste werkdag werd het hoofd BHV bij HR geroepen. Want er was iets dat ze wilde bespreken. De nieuwe collega bleek een ernstige vorm van epilepsie te kunnen krijgen. Gelukkig gebeurde dat niet vaak en zeker de laatste tijd ging het heel goed. Maar als het dan mis ging, dan moest de BHV de medicatie rectaal inbrengen.  De vraag was wanneer het hoofd BHV een bijeenkomst hierover ging organiseren.

<stilte>

Dit hoofd BHV kwam naar mij toe om te spuien en tegelijkertijd raad te vragen. Ik hoorde dit verhaal en was verbaasd. Nee, verbaasd dekt de lading niet. Weggeblazen. Ik wist echt even niet hoe ik hier goed op kon reageren. Het duurde ook echt even voordat ik mijn gedachten onder woorden kon brengen. Het erge vond ik dat het hoofd BHV serieus nadacht om hier een bijeenkomst voor te plannen.

Mantelzorg en instructie

Alleen als je een duidelijke instructie hebt gehad die bij voorkeur schriftelijk is vastgelegd, dan zou je mogelijk iemand medicijnen mogen geven. Dat doe je dan niet als BHV’er. Maar als mantelzorger. Dat zie je bijvoorbeeld ook op scholen, kinderdagverblijven, buitenschoolse opvang en in werksituaties. Een aantal leraren, groepsleiders of collega’s krijgen van een ervaren professional uitleg over hoe te handelen. Dat kan gaan over het toedienen van de epi-pen bij een heftige allergische reactie. Of gebruik van een insuline-pen bij een patiënt met diabetes.

Terug naar de taken van de BHV

De bijeenkomst met het BHV-team kwam er. Maar niet om te leren hoe men de medicatie rectaal kon toedienen. Het ging wel over hoe een grote aanval herkend kon worden. Wie geïnformeerd moest worden. Wat men kon doen om het voor de collega die het betrof gedaan kon worden om het zo veilig mogelijk de aanval te hebben. En dán ben je weer op het niveau van de BHV zoals beschreven in de wet:

het bieden van eerste hulp en het beperken van de gevolgen van ongevallen.

Ook werd afgesproken dat de persoon in kwestie zo veel mogelijk op de begane grond zou werken. Het projectteam kreeg beneden een werkruimte. En de belofte dat het toedienen van de medicatie vooral NIET door de BHV gedaan zou worden.

Als BHV’er ben je geen mensenredder maar een mensenhelper.

2018-06-11T08:59:26+00:00 11 juni 2018|Categories: Bedrijfshulpverlening (BHV)|Tags: , , , |0 Reacties

Reageer