Zoals je wellicht weet heb ik een hekel aan mensen die mij veiligheid door de strot proberen te duwen. Door van innieminnie-muizen, gigantische olifanten te maken. Spookverhalen te vertellen over dat zij iemand kennen bij wie dat die ene situatie helemaal uit te klauwen liep. Bij mij werkt dat eerder als een rode lap op een stier. En het maakt mij wantrouwig. ‘Zeg, dat is een mooi verhaal, maar hoe ver zit het van de werkelijkheid af?‘, is een eerste gedachte dat bij mij opkomt. En een tijdje geleden had ik een situatie waarbij ik dacht, ‘dit is precies waar het om gaat!‘.

Veiligheid voor alles

Als ouder is mij door verschillende mensen (en reclames) verteld dat het huis zo veilig mogelijk moet zijn. ‘Want u zou toch niet willen dat u kind iets zou overkomen, toch?’. Nee, natuurlijk wil ik dat niet. Wat is dat nou voor een vraag… Maar goed. Ook ik heb voor een klein fortuin geïnvesteerd in allerlei deurhaakjes, stopcontactplakkers en meer van dat materiaal. Toen de kleine man leerde lopen, was de trap natuurlijk meteen heel interessant voor hem. Zo geconditioneerd als ik was, wilde ik meteen naar de winkel gaan om het meest veilige traphekje te kopen. Vier in totaal: beneden, boven (2x) en voor zolder. Als je weet dat de prijzen van een hekje beginnen vanaf € 25 voor een heel eenvoudige en oplopen tot meer dan € 100 voor een mooi exemplaar, vond ik dat een kleine aderlating. Maar ja, veiligheid voor alles toch?

Veiligheid aanleren

Tot een familielid aan mij vroeg, ‘waarom verbied je hem nou om bij de trap te komen?‘. Mijn reactie was natuurlijk dat ik wilde voorkomen dat hij naar beneden zou vallen. ‘En als je hem nou eens leert traplopen?‘. Ik moet zeggen, dat klonk eigenlijk een stuk logischer. Vroeg of laat zou hij moeten leren hoe hij van boven naar beneden en vice versa zou komen, nietwaar?. Daarnaast heb ik ook geen ogen in mijn rug en kon ik simpelweg niet voorkomen dat hij een keer, vroeg of laat, de trap gingen ontdekken. Misschien was 1,5 jaar wat vroeg maar was nu een argument of smoesje voor mijzelf? Daarom gingen we ons kind leren dat hij zich aan de trapleuning moest vasthouden. Dat hij zijn voeten goed op de treden moest zetten. Dat zijn pantoffels (natuurlijk met anti-slip zolen) er voor zorgden dat hij niet uitgleed. En dat hij trede voor trede naar boven of naar beneden kon stappen. Naast dat die kleine natuurlijk supertrots was toen hij dit na een paar dagen door had, was ik verbaasd dat ik in eerste instantie zo vast had willen houden aan het verbieden. Precies dat waar ik zelf zo’n hekel aan heb… #schaam

Nee, veiligheid aanleren werkt beter dan onveiligheid verbieden!