Voor veel mensen is het afgaan van een ontruimingsalarm slechts een aanleiding om elkaar vragend aan te kijken. Zou het echt zijn, ‘maar’ een oefening of wéér loos alarm? Ze blijven doen wat ze deden, totdat minuten later de bedrijfshulpverleners op de afdeling komen. Zo gaan er kostbare minuten verloren. Zelf in actie komen is het devies, om meerdere redenen.

Hoe zichtbaarder de BHV, hoe beter het is

Het aantal keer dat de BHV in actie komt, bepaalt grotendeel de zichtbaarheid bij veel mensen. Zeker in een werkomgeving met een laagrisico, zoals kenniswerkers in een kantoor, weten mensen vaak niet wie er opgeleid is tot bedrijfshulpverlener. Hierdoor kan het beeld versterkt worden dat er geen risico’s zijn. Ook reageren mensen niet in het onverhoopte geval dat er écht wat aan de hand is. Juist in een omgeving waar (gelukkig!) weinig ongevallen of incidenten zijn, zal de BHV zich dus zichtbaar op moeten stellen. Dit draagt bij aan het veiligheidsbewustzijn. Er kan altijd iets gebeuren!

Ontruimingsalarm: liever nodeloos rennen dan te lang wachten

De komende jaren wordt het alleen maar belangrijker om het ontruimingsalarm serieus te nemen en niet te wachten op de BHV of een gillende collega. Er zijn steeds meer oudere werknemers en werknemers met een beperking. De diversiteit wordt groter. Zeker in bedrijfsverzamelgebouwen waar veel verschillende soorten bedrijven gehuisvest zijn en binnen organisaties met veel medewerkers. Bij een ontruiming zal de BHV haar aandacht op willen richten op kwetsbare groepen. Dan is het wel zaak dat degenen die zelfredzaam zijn, zelf in actie komen als het ontruimingsalarm gaat. Liever voor niets het pand uit dan onnodige tijd vragen van de BHV.

Geen gegil, maar actie

Nog altijd zijn er bedrijven die willen voldoen aan de minimale vereiste veiligheidsniveaus. En niet meer dan dat. Zij nemen zichzelf niet serieus. Laat staan de mensen die in geval van een brand, ongeval of ontruiming in actie dienen te komen. Veiligheid heeft alles te maken met de continuïteit van de organisatie en vertrouwen in de mensen. Veiligheid is geen taak maar een visie. Niet voor niets schrijft de wet steeds minder specifiek voor waar de situatie aan moet voldoen. Het gaat erom zelf na te denken, risico’s te herkennen en – opnieuw – tijdig in actie te komen. Nooit wachten op een gillende collega dus maar direct reageren als het ontruimingsalarm afgaat!